Innovatie van het klimaatbeleid van morgen 

De Overeenkomst van Parijs is de meest ambitieuze oefening van de mensheid in wereldwijde samenwerking. Het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering heeft meer mondiale consensusbeslissingen opgeleverd dan enig ander probleem. Jaar in jaar uit gaat elk land op aarde akkoord met gedetailleerde volgende stappen en acties voor klimaatbeleid dat internationaal moet worden gecontroleerd. 

Wereldwijde planetaire consensus opbouwen

Om natuurlijke klimaatoplossingen te schalen, moet lokale capaciteitsopbouw worden gesynchroniseerd met wereldwijde klimaatovereenkomsten. Het Carbon Institute werkt rechtstreeks samen met academici, leden van de overheid, bedrijven en beleidsmakers om oplossingen op basis van de natuur voorop te houden in het gesprek over klimaatbeleid.

Oceaan klimaatbeleid | 2019 - heden

Als grootste ecosysteem op aarde wordt de oceaan ernstig beïnvloed door klimaatverandering. Oceaan- en kustecosystemen spelen een cruciale rol bij het beperken van en aanpassen aan klimaatverandering. Tot voor kort heeft het UNFCCC echter weinig aandacht besteed aan klimaatmitigatie of -adaptatie in de oceaan. Hoewel het Akkoord van Parijs het principe van het behoud van oceanen en kustecosystemen omarmt, zijn oceanen in de praktijk grotendeels buiten het klimaatbeleid van het UNFCCC gehouden.

Oceanen moeten een veel grotere rol spelen in de wereldwijde inspanningen om gemeenschappen te helpen bij de bestrijding van klimaatverandering en de gevolgen daarvan te verzachten. De 25e Conferentie van de Partijen (COP) staat op het punt de eerste " blauwe COP " te worden. Het Carbon Institute ondersteunt de delegaties van de landen bij de onderhandelingen over ambitieuze en concrete beleidsresultaten op het gebied van oceanen en klimaat.

Het Carbon Institute heeft verschillende onderzoeksrapporten opgesteld om het landschap van het oceaan- en klimaatbeleid te kaderen en mogelijke oplossingen te formuleren.

• Op de 49e dochteronderneming bijeenkomsten in juni 2019, hebben we mede-auteur van een rapport dat de duidelijke behoefte aan verbeterd oceaan- en klimaatbeleid aantoont. Bekijk PDF.

• Een beleidsnota van het Carbon Institute onderzocht een belangrijke maar slecht begrepen optie binnen het UNFCCC om kleinere groepen landen de Conferentie van de Partijen te laten vragen om de coördinatie van maatregelen die zijn genomen om klimaatverandering aan te pakken, te vergemakkelijken. Naast de toepassing voor een progressiever klimaat- en oceaanbeleid, Artikel 7.2 (c) van de Conventie zou een nuttig beleidsinstrument kunnen zijn om de jaarlijkse onderhandelingen over het klimaatbeleid te helpen verder te gaan dan de besprekingen en de uitvoering ervan. Bekijk PDF.

• Macroalgen zijn enkele van de snelst groeiende organismen op aarde en slaan zich vast en slaan koolstof op. We produceren een schatting van de eerste bestelling van de hoeveelheid koolstof die is opgeslagen in de iconische kelpbedden van Californië. Deze studie, die begin 2020 zal worden gepubliceerd, zou moeten helpen beleidsopties vorm te geven voor hoe verbeterd beheer van wilde kelp kan helpen klimaatverandering te bestrijden en kustecologie en veerkracht te verbeteren.

Bosklimaatbeleid | 2006 - P.kwalijk nemen

Het Carbon Institute heeft sinds het begin als de Tropical Forest Group in 2006 vormgegeven aan het internationale klimaatveranderingsbeleid. Onze focus is altijd gericht geweest op het promoten en verbeteren van op de natuur gebaseerde oplossingen voor klimaatverandering.

We hebben in een vroeg stadium een ​​actieve rol gespeeld bij het ondersteunen van programma's voor de bescherming van tropische bossen door middel van beleidsvernieuwingen , capaciteitsopbouw en wetenschappelijke rapporten . We waren ook de eerste technische adviseur van het subnationale innovatiecentrum, de Climate and Forest Task Force van de gouverneur . In het verleden hebben we een reeks humanitaire koolstofprojecten in Afrika ondersteund.

Al bijna 15 jaar produceren het Carbon Institute en zijn voorganger de Tropical Forest Group onderzoek dat klimaatbeleid heeft gevormd om de rechten van de gemeenschap en ecosysteemdiensten te beschermen, waaronder:

2015 - Present

• Onderzoek geleverd ter ondersteuning van landen die willen dat internationale samenwerking op het gebied van klimaatverandering meer doet voor oceanen
• Nieuwe juridische opties onderzocht voor het verplaatsen van oceanen (en andere onderwerpen) buiten het onderhandelen over en het implementeren van gewillige coalities, via artikel 7.2c van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering

2010 - 2015

• Tijdens de Overeenkomst van Parijs een wereldwijde niet-partijgebonden onderhandelings-tracker gebouwd, die tijdens de besprekingen de vijfde meest invloedrijke tag voor sociale media was. Dit project hielp het momentum op weg naar een definitieve overeenkomst.
• Het Carbon Institute heeft websitedomeinen beveiligd die verband houden met de Overeenkomst van Parijs. We gebruiken deze domeinen om een ​​ambitieus beleid voor wereldwijde klimaatverandering te dienen en worden niet door duistere krachten overgenomen.  

2005 - 2010

• Publiceerde en promootte enkele van de eerste wereldwijde schattingen per land over het potentieel voor bosbehoud, herbebossing en landbouw om de klimaatverandering te verminderen. 
• REDD + beleidsdocumenten door de jaren heen ingediend bij het UNFCCC en de staat Californië, met een focus op referentieniveaus. 

Het Carbon Institute nieuws maken

Allereerst moeten we de uitstoot verminderen. We moeten zoveel mogelijk koolstof uit de atmosfeer halen met behulp van natuurlijke systemen. Het belangrijkste wat we kunnen doen, is stoppen met het kappen van bossen en bossen herbebossen op honderden miljoenen hectares die we al hebben aangetast. Dat heeft veel voordelen voor de mensen die in die gemeenschappen wonen, voor planten en dieren en voor de watervoorziening. Dit zijn voor de hand liggende oplossingen. Het Akkoord van Parijs was een belangrijke oplossing. Elk land stemde in met doelstellingen en hoe die te bereiken. We moeten de uitstoot van elk land meten en vervolgens kijken of ze hun beloftes nakomen. – John-O. Niles. National Public Radio's On Point. Het opruimen van de koolstof in onze lucht . 16 juli 2017.

President Trumps besluit om de Verenigde Staten terug te trekken uit het Klimaatakkoord van Parijs druist in tegen de wetenschap, de bijna universele consensus over klimaatverandering en de rede zelf. Wetenschappelijk inzicht in klimaatverandering heeft ertoe geleid dat 195 landen de bescheiden maar belangrijke pijlers van het Klimaatakkoord van Parijs hebben opgebouwd: nationaal vastgestelde doelen, financiering en CO2-boekhouding. Het is een model voor hoe landen toekomstige problemen zouden moeten oplossen – problemen waar zelfs Amerika mee te maken kan krijgen. Trumps besluit is niet alleen een arrogante minachting van wetenschap en samenwerking, maar tart ook de logica. Het negeren van de kansen die schone innovatie biedt en het vertrouwen op 18e-eeuwse technologieën is een misplaatste gok om "Amerika weer groots te maken". – New York Times. Brieven: Verontwaardiging over Trumps klimaatbesluit . 1 juni 2017

"We kunnen niet op de lokale overheden vertrouwen [voor de koolstofboekhouding]", zegt Rizaldi Boer, hoofd van het Centre for Climate Risk and Opportunity Management in Southeast Asia and the Pacific in West Java. "We moeten dit soort training integreren in de lokale universiteiten." – Nature. Klimaatakkoord Parijs hangt af van betere koolstofboekhouding. 26 januari 2016

John Niles geeft les in de boekhouding van broeikasgassen… In Parijs lanceerde hij een internationaal samenwerkingsverband met soortgelijke opleiders over de hele wereld, genaamd het Carbon Institute. Zij zullen een generatie broeikasgasboekhouders opleiden die het werk kunnen doen in elk land dat het Akkoord van Parijs vereist. En als landen niet kunnen of willen rapporteren, of proberen te verbergen wat ze werkelijk doen, zegt Niles dat dezelfde boekhoudkundige vaardigheden de waarheid alsnog aan het licht kunnen brengen. "Natuurlijk kunnen we overheden controleren," zegt hij. "Satellieten kunnen de CO2 in de atmosfeer meten… ze kunnen de omvang van een bos meten en multidimensionale beelden maken… ze kunnen een vrij goed beeld schetsen van wat een land doet," zegt hij. – The Guardian. Klimaatakkoord Parijs is misschien net genoeg om het tij te keren in de strijd tegen de opwarming van de aarde . 12 december 2015.